2017 LYS Kimya Konuları [Yeni Müfredat]

2017 LYS Biyoloji Konuları [Yeni Müfredat]

2017 LYS Coğrafya-1 Konuları [Yeni Müfredat]

2017 LYS Coğrafya-2 Konuları [Yeni Müfredat]

Kitap, ‘Hayat’tır

Rehberlik6 Şubat 2016
51 okunma

Bugün yazmak istediğim konu çocuk eğitimi, ailedeki eğitim bilinci ve kitap okumak hakkında olacaktır.

İnsanlarımıza, özellikle gençlerimize ve çocuklarımıza yaşam hakkında bilgiler verilirkensürekli olarak bugünün ve yarının zorluklarından dem vurulur.

”iş sahibi olmak zordur günümüzde”

”ekmek aslanın ağzında değil midesinde”

” evlenmek yuva kurmak zor hatta imkansız”

” arkadaş mı ? Sakın ha kimseye güvenme !”

İşte bunun için çok çalışmalı sınavlarda herkesi geçmeli, herkesten yüksek not almalıdır fedakarlık yaparak en güzel şeylerden.

Az gülmeli.

Az uyumalı.

Az oynamalı.

Az sevmeli.

Fakat ”çok çalışmalıdır insan” bütün bu çalışmalar yeterli olmayabilir, yarın bugünden daha kötü olacaktır çünkü. Bütün bu sıkıştırmalar ve baskılarla bugünü  kararan ve yarına olan umudunu tamamen tüketen birey tünelin içinde bocalamakta, tünelin sonundaki ışığı asla görememektedir. Oysa hepimiz kendi hayatımızdan çok iyi bilmekteyiz ki , ne zaman yerden kalkacak gücü kendimizde bulamassak her zaman bizi kaldıracak bir ‘ el’ olmuştur.

Herkesin hayatında en az bir kere bazen hiç tanımadığı bir  ‘ el ‘ onun için dönüm noktası olmuştur. Bazen de kurtarıcı el kendisi olmuştur bir başkası için. Öyleyse nedir bu karamsarlık ? Nedir bu felaket tellalığı ?

Aşırı iyimserlik gibi görülebilir yukarıdaki söylediklerim, ancak kanıtlamak için kendi hayatınızı bir gözden geçirmenizi tavsiye ederim, eğer geçmişe dikkatli bir yolculuk yaparsak bu eli mutlaka görürüz. Kimi için bu el bir söz olurken kimi içinde bir kitapta ki paragraf olmuştur. Kimi, bir arkadaşının nasihatlarını dinlerken karşılaştığı küçücük bir ayrıntıda, kimi Yunus’un, Mevlana’nın bir dizesinde rastlamıştır o ele. Kimi de bir takvim yaprağı üzerinde ki günün sözünde bazısı da musallada namazı kılınıp son yolculuğuna çıkan bir insanın tabutundaki yalnızlığında.

İnsan insana her zaman bir kitap olmuştur.

Bir caminin avlusunda ölüme terk edilen bir bebeğe uzanan el onu bir yuvanın güvenliğine teslim eden bir polis olabilir. Annesinin kucağında anlamsız ve umutsuz bakışlarını çevreye yönelten, dumandan boğulmak üzere olan bebeğe ve annesine uzanan el bir itfaiyecinin şevkatli eli olabilir. Moralsiz, çöküntü içinde amaçsız bir şekilde dolaşan öğrenciye uzanan el bir öğretmenin güzel bir sözü, güzel bir bakışı veya şevkatli bir dokunuşu olabilir.

Onun için diyorum ki ben ; her düşeni kaldıran bir el dün de olmuştur, bugün de olmuştur, yarında olacaktır . Bu yüzden insan henüz ayaktayken bir el olmalı düşenler için. Fakat burada bireye de çeşitli görevler düşmektedir. Bir kere birey kendini tanımalı, duygularını kontrol edebilmeli, empati kurabilmeli, başkalarıyla iyi ilişki içinde olabilmeli.

Burada biz öğretmenlere de önemli görevler düşüyor, şöyle ki ; biz öğretmenlerin yaptığımız en bvüyük hatalardan biri bilgimizi kanıtlamak için durmadan anlatmak çabası, öyle ki bazen kendimizi kaptırıp zilin çaldığını bile duyamıyoruz. Halbuki öğrenci ne kadarını istiyor, o anda neler düşünüyor, akşam neler yaşadı, evinde ortam ne durumda ? Hiç düşünüyor muyuz? Yemi iyi ayarlamak için insan psikolojisini anlamak gerekiyor ve bizler bunun için formasyon aldık. Kendimizi onun yerine koymamız gerekiyor.

Bir zaman bir kitap okumuştum  ‘ Doğmamış çocuğa mektuplar ‘ isminde, Fransız bir gazeteci o sorumluluğu kaldıramadığı için doğurmaktan vazgeçmişti.  Çocuk eğitiminin daha ana rahminde başladığı bir çağda gerçekten anne – babalık büyük özveri ve sorumluluk isteyen kutsal bir görev. Aileler evlatlarına cinsiyet, zeka, güzellik vb. ayrımlar yapmadan koşulsuz olarak sevmeli, onların  kendilerini gerçekleştirmelerini, kendi ayakları üzerinde durabilmelerini, kendine yeten, kendisiyle ve insanlarla barışık iyimser insanlar olmalarına yardımcı olmalıdırlar.

İki hafta önce ‘ Askeri liseler giriş sınavı ‘ na girecek olan 12 öğrencime refakat etmek için Konya’ya Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi yerleşkesine gittik. Öğrencilerime sınav hakkında son talimatlarımı verdim, öğrencilerimin sınavdan çıkışını beklemek için ‘ Orta bahçe ‘ de bulunan kantine gittim. Çok kalabalıktı. Bir kahve alıp boş bir masa aradım, az ileride bir masada çok şık giyinmiş, saçlarını çok güzel taramış, harika kokan ve pahalı olduğu anlaşılan bir parfüm sürmüş, çok moda bir gömlek ve pahalı marka bir pantolon giymiş, önünde pahalı bir sigara, zippo çakmağının yanında en iyisinden Wap’lı bir cep telefonu olan çok güzel bir hanım gördüm, izin isteyip yanına oturdum. Tesettürlü olmamdan kaynaklanıyor olmalı ki tuhaf bir şeymişim gibi beni uzun uzun süzdü o güzel bayan,     biraz hal hatırdan sonra tanıştık havadan sudan bahsettik biraz. Önünde Nietzsche’ye ait bir kitap vardı ve onun okuduğunu düşünerek kitaplardan bahsetmek istedim. Bayan, önündeki kitabı işaret ederek şu an sınavda olan kardeşinin okuduğunu söyledi. Çehov’dan bahsetmek istedim, hiç duymamış. Dostoyevski’ yi hiç tanımıyormuş. ”Doğan Cüceloğlu’mu hiç tanımam, ama lisede Doğan isminde bir arkadaşım vardı” dedi. Alay ettiğini düşündüm bir an. Amin Malouf diyecek oldum, kardeşimde onun bir kitabını görmüş.

Sonra, erkek arkadaşı olduğunu sandığım biri aradı telefonundan, müsade istedi ve kalktı. Aslınsa birbirimize yeni ısınmaya başlamıştık ”Face hesabın var mı ?” diye sordu, olumlu yanıt alınca TC ile başlayan bir facebook adresi verdi ve gitti.

Hayat, mücadele, modernite ve ölüm. Geçelim bunları arkadaşlar.

Çünkü amacı olmayan bir hayat tarzı için bunların hiçbir anlamı yoktur. Oradan üzüntü ile kalktım. Ona bizim yazarlardan hiç bahsetmedim. Çünkü ne Necip Fazıl’ı, ne Sezai Karakoç’u, ne Cemil Meriç’i ne de Fatma Barbarosoğlu’nu tanıyabilirdi.

Anladım ki harika giyimli güzel yüzlü olan  her insanın beyni ve düşüncesi güzel olmuyor.

Allah’a emanet olunuz, selam ile…





1 Yorum - "Kitap, ‘Hayat’tır"

avatar
melek akar
Ziyaretçi

ben Ayşegül kitapla aram çoook iyi ve edebiyat öğretmeni olmak istiyorum ve size katılıyorum

wpDiscuz

Send this to friend